image
تاریخ : 2016/02/06 نویسنده : h.gh دیدگاه : 0

یکی از مراحل مهم در تحلیل عاملی انتخاب روش مناسب برای استخراج عامل هاست. برای برآورد مدل عاملی مشترک، روش های مختلفی وجود دارند که شش مورد از آنها در نرم افزار Spss تعریف شده است :

  • حداقل مجذورات وزن نیافته (ULS)
  • حداقل مجذورات عمومی (GLS)
  • حداکثر درستنمایی (ML)

روش سوم نه تنها در تحلیل عاملی اکتشافی، بلکه در تحلیل عاملی تاییدی نیز پرکاربردترین روش استخراج عامل هاست. یکی از مزیت های کلیدی این روش آن است که امکان این ارزشیابی

را برای ما فراهم می کند که بتوانیم تعیین کنیم راه حل عاملی تا چه اندازه قادر است به خوبی روابط بین متغیرها را در فایل داده بازتولید کند. یعنی می توانیم ارزشیابی کنیم که چگونه همبستگی های پیش بینی شده بین متغیرها توسط پارامترهای تحلیل عاملی، تقریبی از روابط مشاهده شده در ماتریس همبستگی داده هستند. این ویژگی روش حداکثر احتمال، نقش مهمی در تعیین تعداد مناسب عامل ها دارد.

  • عامل یابی محور اصلی (PAF)
  • عامل یابی آلفا ( AF)
  • عامل یابی تصویری (IF)

راجع به نقاط ضعف و قوت این روش ها منابع چندانی در دسترس نیست، اما ادبیات نشان از آن دارند زمانی که متغیرهای تحقیق، متغیرهای فاصله ای هستند، روش حداکثر احتمال (ML) و عامل های محور اصلی (PAF) متداول ترین روش است.همچنین فابریگار و همکاران در مقاله ای عنوان داشته اند که اگر توزیع داده ها تقریبا نرمال بود، در آن صورت روش ML بهترین روشی است که ما می توانیم انتخاب کنیم. چون که این روش امکان محاسبه طیفی از شاخص های نیکویی برازش مدل، آزمون معنی داری آماری بارهای عاملی ، آزمون همبستگی بین عامل ها و محاسبه فواصل اطمینان را فراهم می کند. اما اگر توزیع داده ها نرمال نبود، آنگاه روش PAF مناسب ترین روش است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *