image
تاریخ : 2016/01/28 نویسنده : h.gh دیدگاه : 0

انواع تحلیل عاملی

دو نوع تحلیل عاملی وجود دارد که هر دوی آن ها با رایج ترین روش استخراج یعنی روش تحلیل مولفه های اصلی انجام می شوند :

تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تاییدی

  • تحلیل عاملی اکتشافی

تحلیل عاملی اکتشافی، رایج ترین شکل تحلیل عاملی است که توسط چارلز اسپیرمن در سال ۱۹۰۴ ابداع شدو در سال ۱۹۲۷ توسط خود او توسعه یافت. در این نوع تحلیل عاملی ، درصددیم تا ساختار زیربنایی مجموعه نسبتا بزرگی از متغیرها را کشف کنیم. پیش فرض اولیه محقق در این نوع تحلیل، آن است که هر متغیری ممکن است با هر عامل ارتباط داشته باشد. به عبارتی محقق در این روش هیچ تئوری اولیه ای ندارد و سعی می کند تا از بارهای عامل برای کشف ساختار عاملی داده ها استفاده کند. بنابراین می توان گفت که هر دو هدف اصلی تحلیل عامل اکتشافی عبارتند از :

  • تعیین تعداد عامل های مشترک که بر مجموعه ای از متغیرها تاثیر می گذارند.
  • تعیین شدت رابطه بین هر عامل و هر متغیر مشاهده شده

در کنار دو هدف فوق ، تحلیل عاملی اکتشافی کاربردهای رایج دیگری نیز دارد که می توان به موارد زیر اشاره کرد :

  • تلخیص و کاهش تعداد زیادی از متغیرها به تعداد کوچک تری از عامل ها با هدف مدل سازی. به همین خاطر، تحلیل عاملی با روش مدل سازی معادلات ساختاری پیوند خورده است.این روش پرکاربردترین نوع استفاده از تحلیل عاملی است.
  • شناسایی ماهیت سازه های زیربنایی مجموعه ای از متغیرها در یک حوزه مفهومی مشخص
  • تعیین اینکه کدام مجموعه ای از متغیرهای یک پرسشنامه با همدیگر ارتباط دارند.
  • شناسایی خوشه هایی از پاسخگویان و گروه های شبکه ای از آنان، با تعیین اینکه کدام مجموعه از افراد با همدیگر تشکیل یک خوشه را می دهند.
  • نمایش بعدپذیری یک مقیاس سنجش. یعنی ساخت مقیاس هایی که به یک ویژگی خاص پاسخ می دهند.
  • تعیین این موضوع که زمانی که گروهی از متغیرها ( یا گویه ها ) را طبقه بندی می کنیم، چه ویژگی هایی بیش از بقیه از وزن و اهمیت بالایی برخوردارند.
  • تولید و نمایش نمرات عاملی که مقادیر سازه های زیربنایی را برای استفاده در سایر تحلیل ها نشان می دهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *