image
تاریخ : 2016/01/25 نویسنده : h.gh دیدگاه : 0

 

معمولا در تحقیقات اقتصادی و اجتماعی به دلیل ماهیت کار و مقیاس متغیرهای مورد سنجش، با حجم زیادی از متغیرها ( گویه ها ) روبرو هستیم. از طرفی محقق برای تحلیل بهتر و دقیق تر داده ها و رسیدن به نتایجی علمی تر و در عین حال عملیاتی تر، به دنبال آن است که از یک طرف حجم داده ها را کاهش دهد و از طرف دیگر ساختار جدیدی را برای داده های خود تشکیل دهد و بر اساس فضای مفهومی دیگری، غیر از آنچه خود در بخش چارچوب نظری خود در نظر گرفته است، به تحلیل داده ها و تفسیر نتایج بپردازد.به عبارتی در اینجا، محقق درصدد آزمون انطباق بین سازه نظری و سازه تجربی تحقیق می باشد. روش آماری ای که برای نیل به این هدف تعریف شده ، روش تحلیل عاملی است که یکی از متداولترین روش ها جهت تعیین میزان اعتبار سازه در ابزار اندازه گیری می باشد.

هدف اصلی  روش شناسی تحلیل عاملی ، مطالعه نظم و ساختار موجود در داده های چند متغیره است.، یعنی تعیین تعداد و ماهیت عامل های مشترک و انگاره تاثیر آن ها بر ویژگی های سطحی.

تحلیل عاملی با آزمون انگاره همبستگی ( یا کوواریانس) بین متغیرهای مشاهده شده اجرا می شود. در این تحلیل ، متغیرهایی که همبستگی بالایی (چه مثبت و چه منفی ) با هم دارند ، احتمالا تحت تاثیر عامل های یکسان هستند، اما متغیر هایی که نسبت به هم تقریبا همبستگی ندارند ، از عامل های متفاوتی تاپیر می پذیرند.

تحلیل عاملی تکنیکی آماری است که برای برآورد عمل ها یا متغیرهای پنهان ( مکنون) از یک طرف، و کاهش تعداد زیادی متغیر به تعداد کمتری عامل از طرف دیگر به کار می رود. بنابراین روش تحلیل عاملی با این هدف به کار برده می شود که حتی المقدور از تعداد زیادی متغیر مشاهده شده، شمار معدودی عامل بیرون کشیده شود که هر یک از این عوامل از روی متغیرها و معنی آنها تفسیر می شوند. تحلیل عاملی شمار زیادی از متغیرها را به یک سری عامل های با حجم کمتر کاهش می دهد. به همین خاطر ، روش تحلیل عاملی به عنوان یک روش مستقل و غیروابسته قلمداد می شود. یعنی درصدد فرض شناسایی یک متغیر وابسته نیست.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *