هم ارزی (شیوه سنجش : فرم های موازی)
تاریخ : 2015/12/27 نویسنده : h.gh دیدگاه : 0

مناسب ترین شیوه برای سنجش هم ارزی یک ابزار استفاده از فرم های موازی یا همتا است.
” در این شیوه دو فرم یا آزمون تهیه می شود: فرم الف و فرم ب که از هر طریق مشابهند. به جز اینکه ماده های معینی که هریک نشانه های خاصی را می سنجند مشابه نیستند ولی آنها از نظر محتوا و سطح دشواری برابرند. هر دو فرم آزمون با یک گروه از آزمودنی ها اجرا می شوند و سپس بین نمره های دو آزمون همبستگی محاسبه می شود تا از بابت درجه اطمینان یا وابستگی بین آن دو اطمینان حاصل گردد.”
البته ضرورت ندارد هر دو فرم توسط محقق واحدی تهیه شده باشد و چه بسا بهتر است که برای پیشگیری از خطاهای یکسانی که توسط محقق با ابزار دیگری که دارای روایی و پایایی بوده و توسط محقق دیگری به اثبات رسیده باشد، مقایسه شود.
نکته بسیار مهمی که محقق باید در طراحی فرم های موازی رعایت کند آن است که دامنه تئوریک نمرات شاخص هایی که از ترکیب معرف های این دو فرم حاصل می شود با یکدیگر برابر باشد. به عنوان مثال، محقق نباید نمرات رضایت سیاسی را که از طریق مقیاس لیکرت به دست آمده و دامنه آن از ۱۰ تا ۵۰ است را با نمرات رضایت سیاسی مقیاس گاتمن که دامنه اش از صفر تا ۶ است، با همدیگر مقایسه کند. مگر آنکه از طریق وزن دهی به یکی از این دو مقیاس، دامنه نظری آنها را با همدیگر برابر نماید، یا نمرات هر دو مقیاس را به نمره استانداردUntitled

تبدیل و سپس با یکدیگر مقایسه نماید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *